Tips voor als je in Frankrijk uit eten gaat

Jos Deuling,  vrijdag 13 december 2019

Mediterrane 
lunch 

Waar kun je eten?

Le restaurant — Hier ga je naar toe als voor een volledige Franse avondmaaltijd. Restaurants die hun maaltijden zelf bereiden met lokale producten kun je herkennen aan onderstaand symbool. Vaak staat er ook de tekst bij: plat fait maison, fait maison of alleen maar maison.

logo le 
restaurant 

Le bistro(t) — Deze kleinere en eenvoudige restaurants serveren goed eten voor minder geld dan een echt restaurant.

La brasserie — Letterlijk vertaald ‘brouwerij’. Eenvoudige eetgelegenheid waar je wat kunt drinken en iets van de kaart kunt bestellen. Geen uitgebreide menukaart overigens. De hele dag open tot diep in de avond.

Le café — Voor een drankje en hapje. Net als in Nederland.

La crêperie — Voor crêpes en wafels (Galettes). Een crepe is een dunne pannenkoek en ook een stuk kleiner. Wordt vaak gevuld met zoetigheid en dan opgevouwen geservereerd als dessert.

Le bar — Hier kun je naar toe als je alleen maar iets wilt drinken

Le bar à vin — Gespecialiseerd in wijn. In sommige wijnbars kun je uitgebreid eten of men serveert hapjes.

Openingstijden

Voor restaurants hanteert men op het platteland de volgende openingstijden:

Lunch: Start tussen 12:00 en 12:30. Na 13:30 kun je vaak niet meer bestellen. Je kunt het beste zo tegen 13:00 uur komen.

Diner: Begint rond 19:30 uur. De meeste mensen komen rond 20:00. Na 21:00 ben je te laat en kun je niet meer bestellen.

In steden is men vaak wat langer open. De meeste restaurants zijn een dag in de week gesloten.

Restaurant etiquette

Ga in een restaurant nooit zomaar ergens zitten maar wacht tot je een tafel krijgt aangeboden.

Als je alleen maar iets wilt drinken ga dan niet aan een tafel zitten met tafellinnen. Deze tafels zijn gereserveerd voor gasten die iets willen eten.

Vraag in een restaurant om de kaart (la carte, s’il vous plait) en niet om het menu. Menu is het dagmenu.

Sla de menukaart dicht als je een keus gemaakt hebt. Anders komt de ober de bestelling niet opnemen.

Bestel in het restaurant eens een karaf met wijn. Vraag om een kwart, halve of hele ‘pichet‘. In het zuiden van Frankrijk drinkt men in een restaurant meestal rode wijn of rosé.

Als je water bestelt dan krijg je een flesje water. Kan aardig aan de prijs zijn. Het is echter heel normaal om gewoon kraanwater te bestellen. Vraag dan om une carafe d’eau.

Als je ijsblokjes in je drankje wilt hebben dan moet je er specifiek om vragen, avec des glaçons. Rosé wordt daarentegen vaak met ijsblokjes geserveerd. Vooral in het warme zuiden.

De combinatie van brood en boter vind je in Frankrijk alleen bij het ontbijt. In een restaurant serveert men brood zonder boter. Je legt het gewoon naast het bord op het tafellaken.

Als de ober vraag of je nog wijn of brood wilt, antwoord dan niet met merci. Merci betekent in deze context ‘Nee, dank u’.

Na afloop mes en vork schuin naast elkaar op je bord leggen. Hiermee geef je aan dat je klaar bent en dat de gerant mag afruimen.

Dessert en koffie zijn twee verschillende gangen in een Frans restaurant. Behalve Cafe Gourmand, dit is koffie met 3 mini deserts.

In Franse restaurants kun je in alle rust van je maaltijd genieten. Men zal meestal niet vanuit zichzelf met de rekening komen. Ga daarom niet wachten maar vraag er zelf om: l’addition, s’il vous plait.

Je hoeft in Frankrijk geen fooi te geven. Die zit al bij de prijs in (service compris). Als je toch iets extra’s wilt geven, laat dan wat muntgeld achter (2 of 3% van de rekening). Als je geen fooi geeft zal niemand je erop aankijken.

Een handig woordenlijstje:

j’ai faim – ik heb honger

J’ai soif – ik heb dorst

Je voudrais du vin – ik wil graag wijn

Bon appétit – smakelijk eten

l’addition sil vous plais – de rekening alstublieft




Dorpje op het Franse platteland
Op zoek naar een vakantiehuis in Frankrijk ? Advertenties van particulieren en makelaars door heel Frankrijk. Fermettes en Gites in Bourgondië, Aquitanië, Auvergne en Basse-Normandie. 

Straat in Port Collioure Toen bij Annemarie een slopende ziekte werd geconstateerd, besloot zij haar Franse woning te verkopen en terug te keren naar Nederland. Omdat zij de afgelopen decennia voltijds in Frankrijk had doorgebracht en het huis als hoofdverblijf had gediend, was heffing op basis van de ‘taxe sur la plus value’ (vermogenswinstbelasting) volgens haar Franse notaris niet aan de orde. Maar daar dacht de Franse fiscus anders over. 
More articles